Προσοχή! Η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας συμφωνείτε με την χρήση των cookies, όπως αυτή περιγράφεται στους όρους χρήσης. OK

Product filters Product filters

Βικάτος Σπυρίδων

Ο Σπυρίδων Βικάτος

(Αργοστόλι Κεφαλονιάς 1878 – Αθήνα 6 Ιουνίου 1960) ήταν 'Ελληνας ζωγράφος, από τους τελευταίους εκπροσώπους της «Σχολής του Μονάχου».

Βιογραφία

Με τη βοήθεια του τότε Μητροπολίτη Αθηνών Γερμανού σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τον Νικηφόρο Λύτρα και τον Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Συνέχισε με υποτροφία τις σπουδές του επί εξαετία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, κοντά στον Νικόλαο Γύζη και τον Λούντβιχ φον Λεφτς (Ludwig von Löfftz). Το 1903 πήρε το Α΄ αργυρό μετάλλιο και το Α΄ χρηματικό βραβείο σε έναν διαγωνισμό ζωγραφικής. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, δίδαξε ως καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1909 έως το 1940. Η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Επίσης ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου.

Ο Σπυρίδων Βικάτος πέθανε σε ηλικία 82 ετών από βρογχοπνευμονία. Με τη διαθήκη του άφησε κληροδότημα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και καθιέρωσε τη «Βικάτειο υποτροφία» σε διπλωματούχους ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, με πτυχίο «Λίαν καλώς» για μετεκπαίδευση στο εξωτερικό. Επίσης, δώρισε 30 πίνακές του στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος. Μαθητές του που διακρίθηκαν είναι οι ζωγράφοι Γιώργος Γουναρόπουλος, Γιαννακό, Α. Γεωργιάδης και o Γ. Μούγιος.

Τα έργα του Σ. Βικάτου είναι κυρίως προσωπογραφίες και ηθογραφίες με φανερή την επιρροή του γερμανικού ακαδημαϊσμού, αλλά και της Φλαμανδικής Σχολής του 17ου αιώνα. Επίσης διακρίθηκε και ως τοπιογράφος, ενώ και οι «νεκρές φύσεις» του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον. Πίνακές του κοσμούν μεγάλες ξένες πινακοθήκες και μουσεία, καθώς και ιδιωτικές συλλογές.

Vikatos Spyros

(1878 Argostoli, Cephalonia - 1960 Athens)

On a scholarship from the Metropolitan of Athens, Germanos Kalligas, he studied at the School of Art (1896-1900), painting under Nikephoros Lytras and Spyridon Prossalentis and sculpture under Georgios Vroutos. He completed his studies in Munich (1900- 1905/1906) under Nikolaos Gyzis and Ludwig von Lofftz on a scholarship from the Petrakis Monastery and E. Vallianou. In 1909 he was appointed Professor of Sketching at the Athens School of Fine Arts where he taught until 1939.

He started to exhibit early, presenting his work in solo, group and international exhibitions: of these the Glaspalast in 1905, the International Exhibitions of Bordeaux in 1907 (gold medal), Rome in 1911, Paris in 1937 and the Venice Biennales of 1934 and 1936 are the most notable. In 1937 he was awarded the National Prize for Arts and Letters, while in 1951 the Munich Academy of Fine Arts elected him an honorary member. In his will he established the ""Vikateios Scholarship"" for students at the Athens School of Fine Arts and the Academy of Munich respectively.

Remaining faithful to the teachings of the German academic tradition, he painted mainly portraits. On a more limited scale, he also worked with historical and religious subjects, did still lifes, landscapes and scenes from everyday life. Elderly figures hold a special place in his work; he rendered them isolated or in the context of larger compositions, and they are intensely psychographic.